Σάββατο, 21 Αυγούστου 2021

"ΕΙΜΑΙ ΔΥΣΛΕΚΤΙΚΟΣ" - ταινία μικρού μήκους

Η ταινία μικρού μήκους που ακολουθεί, διάρκειας  6'22'', πραγματεύεται, με τρόπο προσιτό την έννοια της Δυσλεξίας, η οποία σύμφωνα με τη Wikipedia:

  • Είναι εξελικτική διαταραχή των ακαδημαϊκών δεξιοτήτων (ανάγνωση, γραφή, αντίληψη μαθηματικών).
  • Συναντάται στο 10-15% των παιδιών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης (αγόρια - κορίτσια = 4:1).
  • Το 1/3 των παιδιών έχει διαταραχές και στο γραπτό και στον προφορικό λόγο.
Η ιστορία είναι η ακόλουθη:  Ένα μικρό παιδί με δυσλεξία χάνεται σε έναν κόσμο φτιαγμένο από βιβλία. Μόνο του στον κόσμο αυτό, αναγκάζεται να σκαρφαλώσει ένα βουνό που αντιπροσωπεύει το εκπαιδευτικό σύστημα.

Σύμφωνα με το κείμενο που τη συνοδεύει:

Η ταινία κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους “ΕΙΜΑΙ ΔΥΣΛΕΚΤΙΚΟΣ” εκφράζει το πώς αισθάνεται κάποιος που έχει δυσλεξία στο σύγχρονο σχολικό σύστημα. Όσοι έχουν δυσλεξία θα πρέπει να είναι περήφανοι για το ποιοι είναι και δεν πρέπει ποτέ να αισθάνονται μόνοι τους. Η ταινία χρησιμοποιεί ισχυρές μεταφορές για να απεικονίσει αυτά τα συναισθήματα, ακολουθώντας ένα μικρό αγόρι στο ταξίδι του για να σκαρφαλώσει ένα βουνό σε έναν κόσμο φτιαγμένο από βιβλία.

Το «ΕΙΜΑΙ ΔΥΣΛΕΚΤΙΚΟΣ» είναι μια φοιτητική ταινία κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους παραγωγής, σκηνοθεσίας και σεναρίου των Mads Johan Øgaard και Katie Wyman,οι οποίοι λένε:

« Είμαστε και οι δύο Δυσλεκτικοί και έχουμε περάσει με διαφορετικό τρόπο τους τρόπους που το σχολικό σύστημα προσπαθεί να  διαχειριστεί τους δυσλεκτικούς μαθητές, τους καλούς και τους κακούς. Δημιουργήσαμε αυτή την ταινία με την ελπίδα να δώσουμε στα άτομα με μαθησιακές διαφορές κάτι με το οποίο να ταυτίζονται. Κάτι που να λέει: «Ναι, είναι ένα δύσκολο ταξίδι, αλλά δεν είσαι μόνος σου και μπορείς να ξεπεράσεις τις δυσκολίες!». Είναι ένα μήνυμα που πολλοί από εμάς δεν είχαμε όσο μεγαλώναμε. Γι' αυτό και θέλουμε να δούνε αυτή την ταινία όσο περισσότεροι άνθρωποι γίνεται, ελπίζοντας ότι θα δώσει σε κάποιον το κουράγιο να συνεχίσει».                  

                                 


Κυριακή, 8 Αυγούστου 2021

ΠΩΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΩΤΙΕΣ;

 


Οι γονείς λειτουργούν ως πρόσωπα αναφοράς για τα παιδιά για οτιδήποτε συμβαίνει γύρω τους. Για τον λόγο αυτό συχνά τα παιδιά βομβαρδίζουν με ερωτήσεις τους γονείς. Εκείνοι από την άλλη καλούνται να απαντήσουν σε ερωτήσεις των παιδιών τους, πολλές φορές, μη γνωρίζοντας τι είναι χρήσιμο να ειπωθεί ή και τι όχι, ανάλογα πάντα και με την ηλικία τους. Επιπλέον, πολλές φορές και οι ίδιοι οι γονείς δε διαθέτουν όλες τις απαντήσεις και αυτό δυσκολεύει, ίσως, τη θέση τους απέναντι στα παιδιά τους.


Η παραπάνω κατάσταση είναι ακόμα πιο δύσκολη όταν οι γονείς καλούνται να απαντήσουν σε ερωτήσεις των παιδιών που αφορούν σε καταστάσεις άγνωστες ακόμη και για τους ίδιους, όπως μια οικολογική καταστροφή, όπως αυτή που συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες γύρω μας. Ερωτήσεις όπως «Μαμά, θα καούμε;», «Θα καεί το σπίτι της γιαγιάς;», «Θα εγκαταλείψουμε το σπίτι μας;», «Τι θα απογίνουν οι φίλοι μου ή οι γείτονες;», απαιτούν έναν ιδιαίτερο χειρισμό, ώστε να ενημερωθούν κατάλληλα, σύμφωνα με την ηλικία τους, αλλά και παράλληλα να επικρατήσει η ψυχραιμία και το αίσθημα της ελπίδας για το μέλλον.

Πώς απαντάμε σε ερωτήσεις των παιδιών σχετικά με το θέμα των πυρκαγιών:

● Απαντάμε με ειλικρίνεια. Οι γονείς απαντάμε σε αυτά που γνωρίζουμε και για όσα δεν γνωρίζουμε καλύτερα να αποκρινόμαστε «δεν γνωρίζω». Αποφεύγουμε να απαντάμε με ψέματα ή να δημιουργούμε προσδοκίες για καταστάσεις που δεν γνωρίζουμε ούτε οι ίδιοι.
● Έχουμε συγκεκριμένο πλάνο δράσης (ακόμη και αν αυτό είναι βραχυπρόθεσμο). Με άλλα λόγια, εξασφαλίζουμε στο παιδί τη γνώση του τι θα γίνει από εδώ και πέρα, έστω και προσωρινά, ώστε να μειώνεται το αίσθημα αβεβαιότητας και αβοηθησίας.
● Δίνουμε χρόνο και χώρο στο παιδί, ώστε να αποφορτιστεί το συναίσθημά του για αυτό που συμβαίνει.
● Αποφεύγουμε να αποκρύπτουμε και οι γονείς το δικό μας συναίσθημα.
● Δίνουμε χώρο και χρόνο στα παιδιά να αναλύσουν και να εκφράσουν τους φόβους τους. Αναπτύσσουμε διάλογο με τα παιδιά και προσπαθούμε να φανούμε ψύχραιμοι.
● Τονίζουμε το συλλογικό αίσθημα, ότι είμαστε όλοι μαζί σε αυτό.
● Καλλιεργούμε το αίσθημα της αλληλεγγύης. Ενεργά προτρέπουμε τα παιδιά να συλλέξουν και να στείλουν είδη πρώτης ανάγκης σε ανθρώπους και ζώα που τα έχουν ανάγκη.

                                            ΠΗΓΗ: ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ


Πιο αναλυτικά ακολουθούν:

15 ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ-ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣ ΓΟΝΕΙΣ ΓΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΜΕ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ

 1. Τα παιδιά βιώνουν διάφορα συναισθήματα. Επιβεβαιώστε ότι όλα τα συναισθήματα είναι αποδεκτά και φυσιολογικά.

2. Επιτρέψτε στα παιδιά να συζητήσουν για τα συναισθήματά τους και τις ανησυχίες τους και εξηγήστε τους ότι οι αντιδράσεις τους είναι φυσιολογικές και αναμενόμενες.

3. Ενθαρρύνετέ τα να εκφράσουν όποια ερώτηση έχουν σε σχέση με τα πρόσφατα γεγονότα. Είναι σημαντικό να είστε ενεργητικοί ακροατές. Εξηγήστε τους ότι, όπως όλοι οι άνθρωποι, έτσι και πολλοί ενήλικες έχουν ίδια ή παρόμοια συναισθήματα και ότι αυτό είναι φυσιολογικό.

4. Βοηθήστε τα παιδιά να νιώσουν προσωπική ασφάλεια.

5. Καθησυχάστε τα παιδιά και διαβεβαιώστε τα πως ως «σημαντικοί ενήλικες» θα συνεχίσετε να τα φροντίζετε και να τα προστατεύετε.

6. Βοηθήστε τα παιδιά να νιώσουν μια αίσθηση ελέγχου με το να δημιουργήσετε μαζί μια λίστα με τρόπους και στρατηγικές αντιμετώπισης της λύπης, του άγχους και του φόβου. Έτσι, όλη η οικογένεια θα είναι οργανωμένη με πρακτικό τρόπο αντιμετώπισης των αρνητικών συναισθημάτων που έχουν δημιουργηθεί τις τελευταίες μέρες.

7. Αποφύγετε αναφορά σε στερεότυπα ή σε εκφράσεις που ενδεχομένως να μειώσουν άτομα, χώρες ή θρησκείες οι οποίες πιθανόν να συνδέονται με τις πυρκαγιές. Τα παιδιά συνήθως γενικεύουν αρνητικές δηλώσεις και πιθανόν να επιδείξουν στο μέλλον εκφοβιστικές και ρατσιστικές τάσεις.

8. Βοηθήστε τα παιδιά να κατανοήσουν τι έγινε με βάση το αναπτυξιακό τους επίπεδο. Να είστε ειλικρινείς. Παρουσιάστε τους τα γεγονότα όπως έχουν. Πείτε στα παιδιά μόνο τα στοιχεία που πραγματικά χρειάζεται να ξέρουν. Όπως ήδη αναφέραμε υπάρχουν αρκετά ευάλωτα παιδιά ή παιδιά με άλλες σχετικά τραυματικές εμπειρίες που μπορεί να τους ενεργοποιήσει αυτή η κατάσταση στρες και άλλα συναισθηματικά προβλήματα. Η συζήτηση θα πρέπει να εμπερικλείεται  με ψυχραιμία, σύνεση και ελπίδα πως η κατάσταση είναι αντιμετωπίσιμη και πως σύντομα θα τελειώσει με αίσιο τέλος για τα αγαπημένα τους πρόσωπα και ζώα.

9. Οι αντιδράσεις των γονιών σε διάφορα γεγονότα, όπως και κατά τη διάρκεια μιας κρίσης αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση για τα παιδιά. Οπόταν, αν οι γονείς δράσουν με χαμηλούς τόνους, τότε τα παιδιά θα βιώσουν περαιτέρω ασφάλεια και θα μιμηθούν τις αντιδράσεις των γονιών τους.

10. Περιορίστε την πρόσβαση που έχουν τα παιδιά στην τηλεόραση, ραδιόφωνο και το διαδίκτυο αναφορικά με τα γεγονότα αυτά. Το ίδιο ισχύει και για εμάς τους ενήλικες.

11. Διατηρήστε δομή και σταθερότητα στο χώρο του σπιτιού/οικογενειακού πλαισίου.

12. Σιγουρευτείτε ότι τα παιδιά σας ακολουθούν ένα ισορροπημένο πρόγραμμα αναφορικά με την κατάσταση ύπνου, διατροφής και άσκησης/γυμναστικής.

13. Αφιερώστε περισσότερο χρόνο με τα παιδιά σας το βράδυ διαβάζοντάς τους ένα παραμύθι ή κάνοντας κάποια άλλη χαλαρωτική δραστηριότητα και καθίστε λίγο περισσότερο στο πλάι του κρεβατιού τους προτού κοιμηθούν.

14. Τα παιδιά πιθανόν να επιδείξουν συμπεριφορικές ή συναισθηματικές αλλαγές. Αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό και αναμενόμενο. Να γνωρίζετε ότι τα παιδιά επεξεργάζονται και επιδεικνύουν την αγωνία, το φόβο και τη λύπη με διάφορους τρόπους.

15. Δώστε έμφαση στην ψυχική ανθεκτικότητα των παιδιών και ολόκληρης της οικογένειας: Μιλήστε στα παιδιά για προηγούμενες δυσκολίες, στις οποίες η οικογένειά σας τα είχε καταφέρει. Εντοπίστε τις ικανότητες των ίδιων των παιδιών σε καθημερινές καταστάσεις και σε δύσκολες συνθήκες καθώς και τους αποτελεσματικούς τρόπους, με τους οποίους τις διαχειρίστηκαν. Όταν συζητάτε με τα παιδιά για τις ανησυχίες και τους φόβους της οικογένειας, φροντίστε το τελικό μήνυμα που παίρνουν τα παιδιά να είναι ότι: «Θα τα καταφέρουμε».

Εν κατακλείδι…

• Να μην ξεχνούμε ότι λειτουργούμε ως πρότυπα για τα παιδιά μας και επηρεάζονται όχι μόνο απ΄ αυτά που λέμε αλλά και απ΄ αυτά που δεν λέμε!

• Οι δύσκολες καταστάσεις είναι μέρος της ζωής και ότι είναι η αντίσταση στις αντιξοότητες που βοηθά στη καλλιέργεια της ψυχικής μας ανθεκτικότητας.

• Αναζητήστε νόημα στη καθημερινότητα, επικεντρωθείτε στο τώρα και πως αυτό μπορεί να γίνει πιο βιώσιμο και ευχάριστο.

• Περιορίστε το άγχος σας, διατηρείστε την αισιοδοξία σας και την ελπίδα ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες!

                                                                  ΠΗΓΗ

Ένας δημιουργικός τρόπος που μπορούμε να περάσουμε στα παιδιά μηνύματα σχετικά με ό,τι τα απασχολεί αποτελεί πάντα η αφήγηση, η ανάγνωση βιβλίων που έχουμε επιλέξει προσεκτικά και με παιδαγωγικά κριτήρια.

Έτσι λοιπόν, ένα βιβλίο που μπορεί να προσεγγίσει την τρέχουσα πραγματικότητα και είναι κυριολεκτικά ύμνος στη φύση είναι το «The Lorax» του Dr Seuss,το οποίο πρωτοεκδόθηκε το 1971.

Η υπόθεσή του έχει ως εξής:

Ο άπληστος Once-ler καταστρέφει ένα πανέμορφο δάσος, μολύνει τη λίμνη, γίνεται η αιτία να ερημώσει ο τόπος όσο εκείνος μεγαλώνει το εργοστάσιό του. Στο πρώτο δέντρο που έκοψε ο Once-ler με το τσεκούρι του εμφανίστηκε ο Lorax. Ένα αλλόκοτο αλλά γλυκύτατο πλάσμα που μιλούσε εκ μέρους των δέντρων που δεν έχουν γλώσσα και προσπαθούσε μάταια να τον συνετίσει. Τι συνέβη άραγε στο τέλος αφού έπεσε και το τελευταίο δέντρο από τη μαγική κοιλάδα; Μια συναρπαστική ιστορία που σε κρατάει καθηλωμένο σε κάθε της λέξη, σελίδα με σελίδα.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

DR SEUSS

O ΘΙΟΝΤΟΡ ΣΟΥΣ ΓΚΑΪΣΕΛ (1904-1991), γεννημένος στο Σπρίνγκφιλντ της Μασσαχουσέτης των ΗΠΑ, ήταν ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς παιδικών βιβλίων που γνώρισε ποτέ ο κόσμος. Έγινε γνωστός για τη χαρακτηριστική συγγραφή και εικονογράφηση περισσότερων από 40 βιβλίων για παιδιά. Τα βιβλία αυτά, που κυκλοφόρησαν με το ψευδώνυμο Dr. Seuss (Δρ. Σούς) μεγάλωσαν γενιές και γενιές στις ΗΠΑ αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Έχουν πουλήσει περισσότερα από 650 εκατομμύρια αντίτυπα και μεταφράστηκαν σε περισσότερες από 40 γλώσσες έως την ημέρα του θανάτου του. Ο συγγραφέας τιμήθηκε με ένα ειδικό βραβείο Πούλιτζερ το 1984 για τη συμβολή του στην εκπαίδευση και τη διασκέδαση των παιδιών της Αμερικής και των γονέων τους για πάνω από μισό αιώνα. (Από τη σελίδα των εκδόσεων Ψυχογιός)

Η αφήγηση του βιβλίου ακολουθεί και είναι στην αγγλική γλώσσα, την οποία μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ανάλογα με τις δυνατότητές μας.


Ενώ παρακολουθώντας το βίντεο που ακολουθεί (στην ελληνική γλώσσα) αντλούμε μηνύματα αισιοδοξίας, δύναμης κι ελπίδας για το μέλλον...